Inni przypisują tę teorię, jako pochodzącą od amerykańskich socjologów Seymoura Martina Lipseta i Daniela Bella oraz innych, którzy stali się częścią ruchu neokonserwatywnego w Stanach Zjednoczonych; według krytyków, którzy w odpowiedzi stworzyli złożone teorie ruchów społecznych, stanowiąc dziedzictwo zimnowojennej polityki liberalnej.
Studia akademickie i krytyka Teoria podkowy nie cieszy się szerokim poparciem w kręgach akademickich; recenzowane badania politologów na jej temat są rzadkie, a istniejące badania i kompleksowe analizy często zaprzeczały jej głównym założeniom lub znalazły jedynie ograniczone poparcie dla teorii w pewnych warunkach. Przeprowadzone w 2011 r. badanie dotyczące skrajnej lewicy i skrajnej prawicy w kontekście wyborów prezydenckich we Francji w 2007 r. wykazało, że: „Rozbieżne kwestie społeczne i polityczne wyjaśniają poparcie wyborcze dla tych dwóch kandydatów: ich wyborcy nie zajmują tej samej przestrzeni politycznej, nie posiadają tego samego pochodzenia społecznego i nie wyznają tych samych wartości.”. W badaniu z 2012 roku stwierdzono: „Obecne wyniki nie potwierdzają zatem idei, że zwolennicy skrajnych ideologii po stronie lewicowej i prawicowej są do siebie podobni, ale zamiast tego popierają alternatywną perspektywę, że różne skrajne ideologie przyciągają różnych ludzi.