dla The Conversation zatytułowanym „Teoria podkowy to nonsens – skrajna prawica i skrajna lewica mają ze sobą niewiele wspólnego”, argumentuje on, że ideologie skrajnie lewicowe i skrajnie prawicowe mają podobieństwa tylko w najbardziej mglistym sensie, ponieważ obie sprzeciwiają się liberalno-demokratycznemu status quo, ale obie strony mają bardzo różne powody i bardzo różne cele, aby to zrobić. Choat używa kwestii globalizacji jako przykładu zarówno skrajna lewica, jak i skrajna prawica atakują neoliberalną globalizację i jej „elity”, jednak nie ma zgody między skrajną lewicą a skrajną prawicą co do tego, kogo zalicza się do „elity”, dlaczego stanowią oni problem i jak na nie reagować.
Ponadto Choat twierdzi, że chociaż zwolennicy teorii podkowy mogą przytaczać historyczne przykłady rzekomej zmowy między faszystami i komunistami, ci na skrajnej lewicy zwykle sprzeciwiają się powstaniu skrajnie prawicowych lub faszystowskich reżimów w swoich krajach. Zamiast tego twierdzi, że to centryści wspierali skrajnie prawicowe i faszystowskie reżimy i woleli je u władzy niż socjalistów, a także, że teoria podkowy jest stronnicza wobec centrystów, którzy według niego wykorzystują ją do oczerniania lub atakowania lewicy bardziej niż prawicy.”.