Ukończony w październiku 1893 roku okręt zakupiony został w tym samym miesiącu przez rząd Brazylii.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był średnich rozmiarów kanonierką torpedową o długości między pionami 60 metrów, szerokości 6,1 metra i średnim zanurzeniu 2,59 metra. Wyporność normalna wynosiła 480 ton. Wykonany ze stali i obity drewnem kadłub jednostki miał podwyższoną część dziobową. Okręt miał pojedynczy komin i dwa palowe maszty.
Okręt napędzany był przez dwie trzycylindrowe pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania wyprodukowane w zakładach Ernest Scott & Co, Close Works w Newcastle, o łącznej mocy 2000 koni mechanicznych (KM). Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 18 węzłów. Okręt zabierał maksymalnie zapas 150 ton węgla.
Jednostka była uzbrojona w dwa pojedyncze 20-funtowe działa kal. 89 mm (3,5 cala) Armstrong QF L/40 (umieszczone na pokładzie dziobowym i rufowym) oraz cztery pojedyncze trzyfuntowe działka kal. 47 mm Hotchkiss M1885 L/40. Uzbrojenie uzupełniały trzy pojedyncze wyrzutnie torped kal. 356 mm (14 cali) – jedna dziobowa i dwie obrotowe na śródokręciu.