Organizm o rozbudowanym systemie komunikacji musi koordynować procesy, które w nim zachodzą. Sygnały komórkowe kontrolują m.in. wzrost komórki, apoptozę, różnicowanie, ruch, zdolność do adaptacji i już na wczesnym etapie rozwoju komórki determinują jej przyszłą rolę oraz funkcję. Bodźcami wyzwalającymi odpowiedź komórkową mogą być małe cząsteczki (np. jony), większe cząsteczki (np. hormony, cytokiny, czynniki wzrostu, toksyny, alergeny), a także takie zjawiska jak kontakt komórka-komórka, adhezja komórkowa do składników macierzy międzykomórkowej, deformacje komórki bądź jej uszkodzenie.
Mechanizmy sygnalizacji międzykomórkowej Sygnalizacja międzykomórkowa może wykorzystywać: przekaźniki pozakomórkowe – komórki wysyłają sygnał w formie cząsteczek przekaźnikowych, który komórka docelowa przekształca w reakcje biochemiczne; połączenia szczelinowe – komunikacja między sąsiadującymi komórkami może przebiegać przez połączenia szczelinowe, które są kanałami pozwalającymi na wymianę metabolitów i cząsteczek sygnałowych między komórkami; interakcje komórka-komórka za pośrednictwem białek powierzchniowych – białko powierzchniowe jednej komórki łączy się specyficznie z komplementarnym białkiem na innej komórce.