Hieronim Radziejowski herbu Junosza (ur. 1612, zm. 8 sierpnia 1667 w Adrianopolu) – wojewoda inflancki w 1667, podkanclerzy koronny w latach 1650–1652, krajczy królowej Polski Ludwiki Marii GonzagiBożena Fabiani, Warszawski dwór Ludwiki Marii, Warszawa 1976, s. 99. w latach 1637–1650, podczaszy królowej w 1649Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 129., marszałek sejmu zwyczajnego w Warszawie w 1645Władysław Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493–1793, Kraków 1948, s. 151., wielkorządca krakowski od 20 grudnia 1647 do 20 maja 1648, starosta sochaczewski w latach 1634–1637, starosta łomżyński w latach 1637–1652, starosta kamionecki w latach 1642–1652, starosta solecki w latach 1650–1663, starosta bielski w 1652, starosta warecki w 1662, dworzanin królewski w 1632, administrator żup krakowskich w latach 1647–1649Franciszek Leśniak, Wielkorządcy krakowscy XVI-XVIII wieku, Kraków 1996, s. 272., ambasador Rzeczypospolitej w Imperium Osmańskim w 1667Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 140, tam mylnie misja do 1668, w którym to roku już nie żył..
Syn wojewody łęczyckiego, Stanisława Radziejowskiego i Katarzyny Sobieskiej (córki Marka Sobieskiego). Ojciec kardynała Michała Radziejowskiego, prymasa Polski 1687-1705.