Mieszkał w Warszawie.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej. W grudniu 1939 był na liście jeńców obozu w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru z 5 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany w lesie katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 2122 (raport dzienny z 15 maja 1943), a przy zwłokach znaleziono: leg. ofic., przepustkę, ks. oszcz. PKO, wizytówki, fotografie, świad. szczep. w Kozielsku Nr. 2113, adres zam. Warszawa, Czerwonego Krzyża 9 oraz listę z nazwiskami. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 02122.