Przylądek Św. Wincentego thumb|Bitwa u Przylądka Św. Wincentego, 14 lutego 1797 Roberta Cleveleya Po powrocie na brytyjskie wody Martin został skierowany do floty sir Johna Jervisa i 14 lutego 1797 roku wziął udział w bitwie koło Przylądka Św. Wincentego. Podczas bitwy pięciu członków załogi „Irresistible” zostało zabitych, a 14 rannych. W starciu brał też udział 74-działowy HMS „Captain”, okręt flagowy kontradmirała Horatio Nelsona. Podczas walki jednostka została poważnie uszkodzona, stąd dzień po bitwie, Nelson przeniósł swój proporzec na „Irresistible”. Pozostawał tam do czasu naprawienia uszkodzonego okrętu, a powrócił nań pod koniec marca. Za działania w czasie bitwy Martin otrzymał złoty medal i podziękowania od parlamentu.
„Ninfa” i „Santa Elena” Martin i jego „Irresistible” pozostał u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego, umacniając blokadę Kadyksu. 26 kwietnia 1798 roku dwie hiszpańskie fregaty, „Ninfa” i „Santa Elena” zostały spostrzeżone w pobliżu portu. „Irresistible”, w towarzystwie 36-działowej HMS „Emerald”, zapędził je do zatoki Conil i o godzinie drugiej po południu zmusił do walki. Po półtoragodzinnej bitwie oba hiszpańskie okręty poddały się. „Santa Elena” zdryfowała w stronę brzegu i rozbiła się, zaś „Ninfa” została później włączona do Royal Navy jako HMS „Hamadryad”.