W okresie okupacji niemieckiej mieszkała w Warszawie, działała w ramach komórki „998” Wydziału Bezpieczeństwa i Kontrwywiadu Oddziału Informacyjno-Wywiadowczego Komedy Głównej Armii Krajowej, do wiosny 1944 pracowała jako bileterka w teatrze Złoty Ul. Po upadku powstania warszawskiego została wywieziona do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, a następnie do obozu koncentracyjnego Ravensbrück.
W latach 1945–1948 przebywała w Szwecji. Po powrocie do Polski ukończyła w 1952 studia z zakresu filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1952–1975 pracowała jako redaktorka w Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. Była też autorką powieści młodzieżowej Zwykły dzień (Warszawa: Nasza Księgarnia, 1962). W jej dorobku translatorskim z języka szwedzkiego znajduje się zarówno literatura dziecięca (książki Astrid Lindgren, Edith Unnerstad), sensacyjno-kryminalna (kryminały autorstwa Maj Sjöwall i Pera Wahlöö, Jana Ekströma), jak i klasyka dwudziestowiecznej szwedzkiej literatury pięknej (powieści Vilhelma Moberga, Harry’ego Martinssona, Eyvinda Johnsona, Birgitty Trotzig).
Od 1968 do 1983 należała do Związku Literatów Polskich. W 1989 została członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.