Został aresztowany po rewolucji 10 sierpnia, lecz udało mu się uciec. Podczas przewrotu 9 Thermidora (27 lipca 1794 roku), który doprowadził do aresztowania i stracenia Robespierra, Michel Regnaud został administratorem szpitala wojskowego w Paryżu. Jego zdolności organizacyjne doprowadziły do zwrócenia na niego uwagi przez Napoleona, co poskutkowała wzięciem przez niego udziału w przewrocie 18 Brumaire’a (9 listopada 1799 roku).
Okres Cesarstwa i późniejsze życie W czasach Cesarstwa Regnaud cieszył się zaufaniem Napoleona i mianowany został radcą stanu, przewodniczącym rady wyborczej w Conseil d’État, członkiem Akademii Francuskiej, procureur général sądu najwyższego. W roku 1808 nadany mu został tytuł hrabiego Regnaud de Saint-Jean d’Angély.
Został zdymisjonowany po pierwszej Restauracji Burbonów, lecz otrzymał swoje stanowiska z powrotem podczas 100 dni Napoleona. Po bitwie pod Waterloo wyperswadował cesarzowi Napoleonowi abdykację. Został zesłany przez rząd drugiej Restauracji, lecz później zezwolono mu na powrót do Francji. Zmarł 11 marca 1819 roku, w dniu swojego powrotu do Paryża. Jego rzekome wspomnienia Les Souvenirs du Comte Regnault de St Jean d’Angély (Paris, 1817) są falsyfikatem.