II wojna światowa W pierwszych latach II wojny światowej nadal pracował w Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych, aby w 1943 r. przenieść się do Muzeum Narodowego. Zajmował się tam inwentaryzacją i zabezpieczaniem zbiorów. W 1945 r. zatrudnił się w biurze Rejonowego Pełnomocnika Rządu RP ds. Ewakuacji Ludności Polskiej w USRR. Wspólnie z Andrzejem Bruchnalskim i Stanisławem Stańkowskim, wspierani przez lwowski Zarząd Obwodowy Związku Patriotów Polskich na czele ze Stanisławem Mazurem, bezskutecznie dochodzili zwrotu Polsce zespołów lwowskiego Muzeum Narodowego.

Polska Ludowa W 1946 r. zamieszkał na Dolnym Śląsku, równocześnie zabrał ze sobą ze Lwowa większość swojej kolekcji militariów. Później przeprowadził się do Krakowa, gdzie w 1949 r. dostał posadę inspektora w tamtejszym Inspektoracie Powiatowym Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych (od 1952 r. Powszechny Zakład Ubezpieczeń). W 1957 r. był współzałożycielem Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy przy krakowskim Muzeum Narodowym. W tym czasie napisał artykuł Umundurowanie milicji województwa kijowskiego z 1789 roku. W kolejnych latach poszerzał swoją kolekcję i zapoznawał się z innymi kolekcjonerami, między innymi nawiązał bliskie relacje z Brunonem Konczakowskim z Cieszyna.