Tancerze zaczynają tańczyć na znak głównego bębniarza, wykonują ruchy głowami i wymachują kijami, pozorując sceny walki, w rytm gry na bębnach, śpiewając i recytując poetyckie pieśni. Melodia składa się z nieregularnie powtarzających się siedmiu tonów, a tematy poetyckich pieśni są dobierane stosownie do okazji. Wokół nich chodzą inni tancerze z mieczami i strzelbami, od czasu do czasu podrzucając je do góry.
Muzycy gromadzą się przed jednym rzędem, a mężczyźni z bronią przed drugim, symbolizującym najeźdźców. W końcu tancerze symbolizujący najeźdźców, skłaniają głowy w geście poddania, co wywołuje falę entuzjazmu – zwycięskich okrzyków, wymachiwania mieczami i wystrzałów z broni.
W Zjednoczonych Emiratach Arabskich pośrodku stoją młode kobiety – a-na’aszat, poruszając się z gracją i potrząsając włosami, przypominając o obowiązku ochrony kobiet.
Taniec wykonywany jest podczas rozmaitych uroczystości, rodzinnych i państwowych. Jako taniec symbolizujący walkę i zwycięstwo, al-ajjala wykonywana jest podczas meczów piłkarskich drużyny narodowej Zjednoczonych Emiratów Arabskich – po strzeleniu gola oraz po