Józef Borowik (ur. 19 marca 1891 w Kownie, zm. 8 maja 1968 w Gdyni) – polski ichtiolog, popularyzator i badacz dziejów i gospodarki Pomorza Gdańskiego oraz regionu Morza Bałtyckiego, organizator spraw rybołówstwa w II RP, dyrektor Instytutu Bałtyckiego w latach 1927–1950.
Życiorys Wczesne lata Józef Borowik urodził się w rodzinie maszynisty kolejowego Antoniego Borowika i Łucji Szarloty z d. Friedenberg. Miał pięciu starszych braci. W 1909 został absolwentem II Gimnazjum Klasycznego w Wilnie. Podjął studia na wydziale przyrodniczo-matematycznym Uniwersytetu Petersburskiego, które ukończył w 1914. W czasie studiów został na rok zesłany do Kurska za udział w demonstracjach studenckich.
W latach 1914–1918 prowadził badania ichtiologiczne w naukowych stacjach doświadczalnych na terenie Rosji środkowej. Z ramienia Komitetu Opieki nad Polskimi Uchodźcami zorganizował wówczas w Ufie nauczanie w języku polskim. Pod koniec 1918 wyjechał do Japonii, skąd 2 lata później drogą morską przybył do Polski.