Jan Ciołkosz (ur. 31 lipca 1893 w Mielcu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Niepodległości, prawnik, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Jana i Antoniny z Lucińskich. Uczeń cesarsko-królewskiego Gimnazjum Państwowego w Mielcu (1909–1913). Działacz niepodległościowy „Związku Jastrzębiego” i Związku Walki Czynnej, ps. „Bolesław Żelisławski”. Za działalność niepodległościową relegowany ze szkoły a następnie aresztowany i uwięziony na Montelupich w Krakowie. Po zwolnieniu z więzienia kontynuował naukę w III Gimnazjum Rządowym w Krakowie. Maturę zdał w Wiedniu. Ukończył kurs podoficerski Polskich Drużyn Strzeleckich w Nowym Sączu. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo walczył w 3 kompanii Scaevoli-Wieczorkiewicza III batalionu pod dowództwem Edwarda Rydza-Śmigłego. 12 października 1914 mianowany chorążym, przeniesiony do 6 kompanii 3 pułku piechoty na dowódcę plutonu a następnie dowodził II plutonem 10 kompanii 2 pułku piechoty II Brygady Legionów. Walczył w kampanii karpackiej pod Marmaros-Sziget, pod Nadwórną, Wilkowem, Mołotkowem, Pasieczną, Osmołodą, Krzyworównią i o górę Kliwa. Pod Orkomezo został ranny w nogę i w dniach 22 grudnia 1914 – 20 stycznia 1915 r. przebywał w szpitalu w Szotmarnemet.