Arthur Bliss, Frank Bridge, George Butterworth, Rebecca Clarke, Samuel Coleridge-Taylor, George Dyson, Percy Grainger, Herbert Howells, Gustav Holst, John Ireland, Ernest John Moeran, Ralph Vaughan Williams i dyrygent Eugene Goossens.

Stanford był również dyrygentem, prowadził między innymi London Bach Choir (1885–1902). W 1871 został asystentem Johna Larkina Hopkinsa, dyrygenta zespołu Cambridge University Musical Society, a w 1873, mając zaledwie 20 lat, został powołany na dyrygenta tego zespołu. Rok później, po śmierci Hopkinsa objął jego dyrygenturę w Trinity College. Był także dyrygentem podczas różnych lokalnych festiwali na Wyspach Brytyjskich, m.in. Leeds Triennial Festival (1901–1910).

Odznaczenia i wyróżnienia Wielokrotnie był wyróżniony tytułem doctora honoris causa, m.in. przez uniwersytet w Oxfordzie (1883), Cambridge (1888), Durham (1894), Leeds (1904) i Trinity College w Dublinie (1921). W 1902 został odznaczony Odznaką Rycerza Kawalera, tym samym przyznano mu dożywotni tytuł honorowy Sir.

Życie prywatne Jego rodzicami byli John James Stanford i Mary z d. Henn. 6 kwietnia 1878 ożenił się z Jane Wetton, z którą miał dwoje dzieci.