Od 1942 był członkiem Komunistycznej Partii Albanii, od 24 maja 1944 należał do Rady Naczelnej Ruchu Narodowowyzwoleńczego. W tym samym roku objął stanowisko ministra sprawiedliwości w pierwszym rządzie komunistycznym Envera Hoxhy. W lipcu 1945 na polecenie rządu albańskiego zaangażował się w działania na rzecz pozyskania mniejszości greckiej w Albanii dla budowy systemu komunistycznego.

W 1946 uzyskał mandat deputowanego do Zgromadzenia Ludowego. Po usunięciu Sejfulli Malëshovy przez kilka miesięcy pełnił funkcję ministra edukacji ad interim. W latach 1948–1951 członek Komitetu Centralnego Albańskiej Partii Pracy.

Po zamachu bombowym na ambasadę ZSRR w Tiranie w 1951, Konomi został usunięty ze stanowiska ministra i z władz partii, a w 1953 wyrzucony z partii. Według syna Maksima, dymisja jego ojca była związana z odmową podpisania dekretu umożliwiające rozstrzeliwanie bez sądu osób podejrzanych o udział w zamachu. Przez kolejne lata pracował w zawodzie prawnika.

Od 1991 wspólnie z Kujtimem Cashku i Rustemem Gjatą tworzył Forum Ochrony Praw i Wolności Człowieka.