Od lipca 1944 do marca 1945 dowodził 16 lotniczym pułkiem myśliwskim gwardii, potem został lotnikiem-instruktorem 9 Lotniczej Dywizji Myśliwskiej Gwardii, walczył na Froncie Południowym, Północno-Kaukaskim, 1., 2. i 4. Ukraińskim. Uczestniczył w walkach obronnych na południu Ukrainy, obronie Północnego Kaukazu, wyzwoleniu Kubania, Donbasu, Krymu, Białorusi i Polski, a także w operacji berlińskiej. Łącznie w czasie wojny wykonał ponad 450 lotów bojowych, w 122 walkach powietrznych strącił osobiście 61 i w grupie 4 samoloty wroga.
Od sierpnia 1945 służył jako inspektor-lotnik w 6 lotniczym pułku myśliwskim gwardii, w 1951 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino i został zastępcą dowódcy, a w lipcu 1952 dowódcą 10 Lotniczej Dywizji Myśliwskiej Gwardii. Później dowodził 146 Lotniczą Dywizją Myśliwską w składzie Sachalińskiego Korpusu Obrony Przeciwlotniczej, 1957-1959 był zastępcą dowódcy lotnictwa myśliwskiego Samodzielnej Dalekowschodniej Armii Obrony Przeciwlotniczej w stopniu generała majora, w kwietniu 1959 zakończył służbę wojskową.