W 1875 roku wyjechał do Rzymu, gdzie w 1876 roku zakupił w Kurii Rzymskiej dziedziczny tytuł hrabiowski, przyjmując herb „Milan”, którego dewiza brzmiała Malgré tout (franc. „mimo wszystko”); został on nadany przez papieża Piusa IX. 18 lutego 1876 roku wstąpił do Zakonu Kawalerów Maltańskich, otrzymując godność Kawalera Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji. W 1877 roku przejął znaczną część majątku matki i od ok. 1880 roku zaczął gromadzić w Wilnie kolekcję dzieł sztukiAndrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864–1904, Kraków 2003. ..
Kilkukrotnie zmieniał obywatelstwo z rosyjskiego na austriackie i z powrotem na rosyjskie, które ostatecznie zmienił na włoskie. Pomnożył swój majątek dzięki udanym transakcjom finansowym. W latach 1899–1926 był właścicielem Wyspy Świętej Katarzyny na Morzu Adriatyckim, zakupionej od arcyksięcia Karola Stefana Habsburga, na której osiadł w 1905 roku. Miała ona status eksterytorialny.