Po ataku Niemiec na ZSRR walczył w składzie 13 Armii Frontu Zachodniego, jego korpus został okrążony pod Bobrujskiem, od końca sierpnia 1941 uczestniczył w walkach na Froncie Briańskim, w październiku 1941 został wykładowcą Wojskowej Akademii Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej im. Stalina. Od kwietnia 1944 był zastępcą dowódcy 8 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego 2 Armii Pancernej 1 Frontu Białoruskiego, uczestniczył w operacji białoruskiej, od 22 sierpnia 1944 dowodził 3 Korpusem Pancernym 2 Armii Pancernej, który wyróżnił się podczas wyzwalania Lublina i Dęblina; 20 listopada 1944 został przemianowany na 9 Gwardyjski Korpus Pancerny. Od 12 stycznia 1945 na czele korpusu brał udział w operacji wiślańsko-odrzańskiej, w lutym 1945 osiągnął Odrę i uchwycił ważny dla dalszych działań bojowych przyczółek w rejonie Kostrzyna, w lutym-marcu 1945 uczestniczył w operacji pomorskiej, a później w operacji berlińskiej.