Po wojnie był zastępcą dowódcy pułków lotniczych w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii i w Białoruskim Okręgu Wojskowym, 1946-1948 studiował w Wojskowej Akademii Powietrznej w Monino, w 1952 ukończył Wojskową Akademię Polityczną im. W.I. Lenina i został dowódcą 746 pułku bombowców w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym. Od lipca 1956 do grudnia 1957 dowodził 6 Gwardyjską Dywizją Bombowców w Czerniachowsku, w 1959 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego i został zastępcą dowódcy 46 Armii Powietrznej ds. przygotowania bojowego w Odeskim Okręgu Wojskowym, 1961-1963 był I zastępcą dowódcy 1 Specjalnej Dalekowschodniej Armii Powietrznej w Chabarowsku. Od stycznia do listopada 1963 kierował Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina, 1963-1965 był zastępcą dowódcy 30 Armii Powietrznej ds. przygotowania bojowego w Rydze, 1965-1967 zastępcą dowódcy sił powietrznych Kijowskiego Okręgu Wojskowego, a od listopada 1967 do czerwca 1971 dowódcą sił powietrznych Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego. Od czerwca 1971 do lipca 1976 dowodził siłami powietrznymi Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, 1976-1981 był generalnym inspektorem Inspekcji Sił Wojskowo-Powietrznych Głównej Inspekcji Ministerstwa Obrony ZSRR w stopniu generała pułkownika lotnictwa, a od października 1981 do stycznia 1987 pomocnikiem ds.