Jewgienij Pietrowicz Fiodorow (ros. Евгений Петрович Фёдоров, ur. w stanicy Strielna, zm. 15 lipca 1993 w Petersburgu) – radziecki generał major lotnictwa, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1940 i 1945).

Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. W 1929 ukończył szkołę fabryczną, pracował jako ślusarz kolejowy, od 1930 służył w Armii Czerwonej, w 1932 ukończył wojskową szkołę lotników w Leningradzie, a w 1933 lotniczą szkołę wojskową w Orenburgu. Od 1932 należał do WKP(b), 1933-1937 był lotnikiem, później dowódcą oddziału, a od 1939 dowódcą eskadry bombowców, 1939–1940 uczestniczył w wojnie z Finlandią jako dowódca eskadry 6 pułku bombowców dalekiego zasięgu 27 Lotniczej Dywizji Bombowców Dalekiego Zasięgu 7 Armii Frontu Północno-Zachodniego. Wykonał wówczas 24 loty bojowe, bombardując siłę żywą i technikę przeciwnika. Od czerwca 1941 w składzie Lotnictwa Dalekiego Zasięgu brał udział w wojnie z Niemcami, wykonywał nocne naloty na stacje kolejowe, pociągi, technikę i siłę żywą wroga, 9 września 1942 wraz z grupą bombowców uczestniczył w nalocie na Berlin, poza tym bombardował obiekty i wojska wroga w rejonie Orła, na Białorusi i na Krymie.