30 maja 1942 awansował na podpułkownika (wing commander).
23 czerwca 1942 lekkie bombowce Douglas DB-7 wystartowały na bombardowanie lotniska w Bretanii Vašátko dowodził osłona myśliwską złożoną z trzech czeskich dywizjonów. W czasie lotu powrotnego do Anglii alianckie samoloty zostały przechwycone przez dywizjon Fw 190 z JG 2. Czesi skutecznie bronili bombowce i zestrzeli dwie niemieckie maszyny przy stracie siedmiu własnych. Vašátko zderzył się w powietrzu z focke-wulfem pilotowanym przez sierżanta (Unteroffizier) Wilhelma Reuschlinga. Oba samoloty uległy zniszczeniu, Reuschling wyskoczył na spadochronie, został wyłowiony z morza i wzięty do niewoli. Vašátko spadł do morza, jego ciało nigdy nie zostało odnalezione. Dowódca czechosłowackich sił powietrznych w Wielkiej Brytanii Karel Janoušek nazwał śmierć Vašátka "najokrutniejszym ciosem dla naszego lotnictwa".
Alois Vašátko odniósł 14 pewnych oraz 4 prawdopodobne zwycięstwa, jest trzecim najskuteczniejszym czeskim pilotem po Karelu Kuttelwascherze i Josefie Františku.
W 1991 po aksamitnej rewolucji został awansowany do stopnia pułkownika, a 7 marca 1992, rozkazem prezydenta Czechosłowacji, otrzymał nominacje na stopień generała brygady (Generálmajor).