Bojary (; ) – wieś na Białorusi, w rejonie żabineckim obwodu brzeskiego, około 9 km na północny wschód od Żabinki.
Historia Przed rozbiorami Bojary leżały w województwie brzeskolitewskim Rzeczypospolitej. Po III rozbiorze Polski znalazły się na terenie powiatu prużańskiego, należącego do guberni słonimskiej (1796), litewskiej (1797–1801), a później grodzieńskiej (1801–1915) Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Bojary wróciły do Polski, znalazły się w gminie Matiasy należącej do powiatu prużańskiego w województwie poleskim. 1 stycznia 1926 roku gmina została przyłączona do powiatu kobryńskiego w tymże województwie. Gmina Matiasy została zlikwidowana 18 kwietnia 1928 roku, a Bojary stały się częścią gminy Tewle w tymże powiecie i województwie. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W XIX wieku Bojary należały do dóbr Horyłki (Przyborów).
W 1921 roku Bojary liczyły 176 mieszkańców, z czego 73 katolików i 103 prawosławnych, 156 osób zadeklarowało narodowość polską, a 20 białoruską. W 1999 roku wieś liczyła 34 osoby, a w 2009 – 21.