W sierpniu 1942 Kaprelan uciekł i przystąpił do oddziału partyzanckiego działającego w rejonie Owrucza w obwodzie żytomierskim, w którym walczył do 23 października 1942, gdy dotarł do Moskwy, później do 10 marca 1943 nadal wykonywał loty na linię frontu dostarczając zapasów i ewakuując rannych. Od marca do maja 1943 przechodził szkolenie w Centrum Lotniczym Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, od maja 1943 do lutego 1944 był inspektorem techniki pilotażu 73 Dywizji Lotniczej Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, a od marca 1944 do maja 1945 dowódcą 89 lotniczego pułku transportowego. Podczas wojny wykonał łącznie 112 lotów bojowych na tyły wroga i linię frontu. W październiku 1945 został zwolniony do rezerwy, 1945-1947 ponownie był pilotem Moskiewskiego Zarządu Lotnictwa Cywilnego, od czerwca do września 1947 zastępcą szefa Zarządu Lotniczego Gławsiewmorputi (Głównego Zarządu Północnej Drogi Morskiej), a 1947-1950 lotnikiem doświadczalnym Instytutu Lotniczo-Badawczego w mieście Żukowskij, testował różne modele samolotów. W latach 1950–1952 był pilotem testowym fabryki lotniczej nr 82 w Tuszynie, a 1953-1968 starszym lotnikiem doświadczalnym Specjalnego Biura Konstruktorskiego (OKB) M. Mila, testującym modele helikopterów Mil. Miał stopień podpułkownika.