Do I wojny światowej wykopany był fundament nowej cerkwi i przygotowany materiał budowlany, ale w budowaniu świątyni przeszkodziła okupacja Kobrynia przez Niemcy w 1915 r.
Architektura Cerkiew (długość – 25 m, szerokość – 19,4 m, wysokość – 5,25 m) zbudowana została w stylu regionalnym, z drewna, orientowana, pomalowana kolorem niebieskim. Przed wejściem do świątyni znajduje się oszklony ganek z dwuspadowym dachem a nad wejściem fresk przedstawiający patronów cerkwi. Dzwonnica-wieża składa się z 3 części (dolna, która jest również przedsionkiem i środkowa są 4-boczne, górna – 8-boczna, zwieńczona złoconą cebulastą kopułą). Dach cerkwi jest dwuspadowy, blaszany i niebieski, nad nim osadzona jest jedna cebulasta złocona kopuła. Obiekt posiada także wejście boczne, apsydę z kopułą i trójspadowym dachem i dwie przybudówki. Okna są obramowane drewnem pomalowanym na biało.