Od 24 lipca 1948 do 10 sierpnia 1956 pełnił służbę nadterminową i zawodową w stopniu starszego sierżanta w CWS w Otwocku.
Po odejściu z Ludowego Wojska Polskiego do listopada 1959 pracował w Warszawskich Zakładach Telewizyjnych, od stycznia 1960 do 1961 w Sanockich Zakładach Przemysłu Gumowego, od 1962 do 1964 w Zakładach Usług Radiotechnicznych w Rzeszowie, Stacji Obsługi Radiowej i Telewizyjnej w Brzozowie i Sanoku, od 1964 do 1968 w Spółdzielni Inwalidów „Spójnia” w Sanoku, od 1968 jako radiomechanik telewizyjny w Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Sanoku. Należał do PZPR. Od 1971 był członkiem koła ZBoWiD w Sanoku. W 1977 otrzymał zaświadczenie kombatanta.
Był członkiem założonego w 1981 Koła nr 4 Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych Wojska Polskiego (ZBŻZ) przy Wojskowej Komendzie Uzupełnień w Sanoku. W sierpniu 2010 został prezesem Miejsko-Gminnego Koła Związku Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej w Sanoku. Był podporucznikiem w stanie spoczynku, później awansowany na stopień porucznika w stanie spoczynku.
Podczas sesji Rady Miasta Sanoka 6 lipca 2016 opowiedział się za pozostawieniem w dotychczasowym miejscu Pomnika Wdzięczności Żołnierzom Armii Czerwonej w Sanoku, następnie decyzją tejże rady zdemontowanego.