Władysław Karczewski (ur. 21 grudnia 1898 w Sokalu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, prawnik, sędzia, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w Sokalu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego i Zofii z Głazowskich. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Magister praw. Powołany do armii austriackiej, walczył na frontach I wojny światowej. Od 1918 w Wojsku Polskim, uczestnik wojny 1920 r.
Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Warszawie. W dokumentacji wojskowej figuruje jako Karczewski Władysław II. W 1921 roku został przeniesiony do rezerwy, przydzielony w rezerwie do 40 pułku piechoty we Lwowie i zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów piechoty.