Długonóg papuaski (Lorentzimys nouhuysi) – gatunek ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae), występujący endemicznie na Nowej Gwinei.
Taksonomia Rodzaj i gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1911 roku holenderski zoolog Fredericus Anna Jentink nadając im odpowiednio nazwę Lorentzimys i Lorentzimys nouhuysi. Holotyp pochodził z obozowiska Bivak II, na wysokości około 400 m n.p.m., nad rzeką Lorentz, w prowincji Papua, w Indonezji. Jedyny przedstawiciel rodzaju długonóg (Lorentzimys).
Lorentzimys jest obecnie sklasyfikowany w plemieniu Hydromyini, gdzie może należeć do kladu (Pogonomys + Lorentzimys) bliskiemu rodzajom Macruromys, Anisomys, Chiruromys i Hyomys. Konieczny jest przegląd taksonomiczny tego rodzaju i L. nouhuysii. Tate i Archbold w 1941 wyróżnili górski podgatunek L. n. alticola, który wykazuje szereg różnic w stosunku do typowych przedstawicieli gatunku, jednak jego pozycja systematyczna nie jest pewna; część autorów uznawała go za osobny gatunek. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za tymczasowo monotypowy.