W 1946 pierwszym transportem wrócił do Polski do Solca Kujawskiego, a później do Czarnowa, gdzie zamieszkał wraz z żoną. Był jednym z założycieli Ochotniczej Straży Pożarnej w Czarnowie. W 1978 roku przeszedł na emeryturę. Został pochowany w Czarnowie.
W 2000 został awansowany na stopień podporucznika, a w 2009 na stopień porucznika.
Miał brata Franciszka, który żył 101 lat.
Ordery i odznaczenia Medal „Unitas Durat Palatinatus Cuiaviano-Pomeraniensis” (2013) Medal Pro Patria (2016)
Przypisy
Kategoria:Deportowani na roboty przymusowe przez nazistowskie Niemcy w Polsce 1939–1945 Kategoria:Kombatanci mianowani oficerami III Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Patria Kategoria:Podoficerowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Porucznicy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 2018 Kategoria:Żołnierze żandarmerii II Rzeczypospolitej