Objawy i rozwój choroby Pierwszym objawem porażenia są pojawiające się na górnej stronie liści żółtopomarańczowe plamki o średnicy około 0,5 cm. W ich obrębie tworzą się pyknidia. Bezpośrednio pod plamkami, na dolnej stronie liści wkrótce powstają kubeczkowate, pomarańczowe ecja. Około 2 tygodnie później na górnej lub dolnej stronie liści powstają brązowe grudkowate uredinia o średnicy około 1,5 mm. Mogą być otoczone żółtą, chlorotyczną obwódką. Łatwo dają się zetrzeć palcem, pozostawiając brązową smugę zarodników (urediniospor). Zarodniki te rozprzestrzeniają chorobę. Mogą być przez wiatr przenoszone na duże odległości. Infekują blaszkę liściową łącznie z ogonkiem i przylistkami, a nawet łodygi. Najczęściej jednak infekcja następuje w zagłębieniach blaszki liściowej, gdyż tam najdłużej utrzymuje się wilgoć niezbędna do ich kiełkowania. Przy sprzyjającej patogenowi pogodzie cykl wytwarzania urediniospor powtarza się co 10-14 dni. Pod koniec sezonu wegetacyjnego uredinia przekształcają się w brązowoczarne telia, które nie dają się już zetrzeć palcem. Powstają w nich przetrwalnikowe teliospory. Zimują one na porażonych i obumarłych częściach roślin.