Po zakończeniu wojny otrzymał stanowisko kierownika Katedry Anatomii Opisowej, której rektorem był profesor Jan Glatzel. Wykładał także anatomię w Studium Wychowania Fizycznego, Szkole Pielęgniarek, Szkole Sztuk Plastycznych i Liceum Dentystycznym. W 1946 roku obronił rozprawę doktorską i uzyskał stopień naukowy doktora, a później uzyskał stopień doktora habilitowanego. W roku 1948 został profesorem anatomii w Śląskiej Akademii Medycznej im. Ludwika Waryńskiego, otrzymał stanowisko kierownika Katedry Anatomii Prawidłowej i Topograficznej. W latach 1955–1958 pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego, członka Senatu oraz wielu uczelnianych komisji. Przez wiele lat był opiekunem Studenckiego Koła Naukowego. W 1954 uzyskał habilitację, w 1956 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1965 roku profesorem zwyczajnym. W 1970 roku przeszedł na emeryturę i przez 4 lata wykładał jeszcze historię medycyny.

Pod jego kierunkiem doktoryzował się w roku 1951 Alojzjusz Smolik na podstawie rozprawy „Zawodowe zmiany kształtu kręgosłupa”. W 1967 roku w Zabrzu na XIV zjeździe Polskiego Towarzystwa Anatomicznego został wybrany prezesem, był siódmym prezesem towarzystwa i pełnił tę funkcję przez 4 lata. Był jednym z autorów opracowania 600-lat UJ Medycyna Kraków - Historia Katedr, PWN Kraków 1964, tom II.