Na brneńskiej uczelni pełnił kolejno funkcję dziekana wydziału lekarskiego (1957–1960) i prorektora (1962–1969). W 1967 awansował na profesora zwyczajnego.
Był członkiem komitetów zarządzających międzynarodowych organizacji okulistycznych oraz m.in. przewodniczącym rady naukowej przy czechosłowackim ministerstwie zdrowia. Przez dziesięć lat (1960–1970) był także przewodniczącym Czeskiego Towarzystwa Lekarskiego im. Jana Evangelisty Purkyněgo (cz. Česká lékařská společnost Jana Evangelisty Purkyně). W 1969 został członkiem sekcji okulistycznej Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina.
W 1969 został wybrany na urząd rektora uniwersytetu (wybór nie został oficjalnie zatwierdzony przez czechosłowackie ministerstwo edukacji). Krótko po tym (w 1970) został przez władze komunistyczne Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej pozbawiony wszystkich funkcji, zwolniony z kliniki oraz otrzymał zakaz publikowania prac naukowych (nie wolno mu było wykonywać nawet tłumaczeń technicznych). Powodem owych sankcji był jego podpis pod manifestem 2000 słów. Jego obu synom (Jiří i Jan) odmawiano pracy, a jego wnuczka nie mogła studiować medycyny w Brnie (ukończyła ją w Ołomuńcu). Jako pasjonat lotnictwa i pilot sportowy był członkiem aeroklubu w Brnie, do którego dołączył zaraz po powrocie do tego miasta w 1955. Pod koniec lat 60.