Użycie w lotnictwie Samolot DH.3 był używany tylko testów i użytkowano go w Centralnej Szkole Lotniczej lotnictwa brytyjskiego. W dniu 7 czerwca 1917 roku po zakończeniu testów zwrócony został do wytwórni.
Opis techniczny Samolot DH.2 był dwupłatem o konstrukcji drewnianej, kratownicowej. W przedniej części kadłuba mieściła się gondola z miejscami dla załogi, z przodu kabina strzelca przedniego, za nim miejsce pilota, umieszczone pod skrzydłami, a za nim już poza obrysem skrzydeł miejsce dla strzelca tylnego. Strzelcy byli wyposażeni w ruchome karabiny maszynowe Lewis kal. 7,7 mm. Samolot mógł przewozić bomby o łącznej wadze 308 kg. Nad gondolą załogi pod górnym płatem umieszczono po obu stronach kadłuba dwa silniki, każdy napędzał jedno śmigło pchające. Kabiny załogi były odkryte. Podwozie było stałe, składało się z dwóch par kół, pierwsza bezpośrednio pod kadłubem, a druga pod skrzydłem dolnym, z tyłu posiadał płozę ogonową.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjskie samoloty bombowe I wojny światowej Kategoria:Samoloty Airco Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty bombowe z napędem śmigłowym