Początkowo jednak hrabina chce wysłuchać pieśni chłopca. Ten niby się wzbrania, jednak nie daje się zbytnio prosić i wreszcie zaczyna śpiewać, a na gitarze akompaniuje mu Zuzanna. Aria (piosenka) jest adresowana do kobiet, bo to one według Cherubina najlepiej znają naturę uczuć. Opowiada o tym, że można wpaść ze stanu w stan, od gorąca ognia do przejmującego zimna lodu nawet nie bardzo zdając sobie z tego sprawę i nie umiejąc temu zapobiec. Młody śpiewający autor wzbudza entuzjazm obu pań.
Światowa prapremiera dzieła odbyła się w Wiedniu 1 maja 1786. Jako Cherubin wystąpiła wówczas Dorotea Bussani.
Zobacz też Non so più cosa son, cosa faccio
Przypisy
Kategoria:Arie operowe (Wesele Figara) Kategoria:Mezzosopranowe arie operowe