Ośrodek zlokalizowany był na obrzeżach miasta Bicske, około 45 km od Budapesztu (mniej więcej 30 minut jazdy pociągiem). Schronisko dla uchodźców znajdowało się w tym samym miejscu, co Centrum Przedintegracyjne dla osób ze statusem uchodźców. Obiekt został zbudowany w latach 70. XX wieku dla pracowników budowlanych realizujących pobliską autostradę M1. Całość otoczona była pojedynczym ogrodzeniem z drutu. Mieszkańcy nie potrzebowali pozwolenia na opuszczanie ośrodka, jednakże małoletni bez opieki zobowiązani byli do spania w schronisku w nocy, aby zapewnić nad nimi odpowiedni nadzór i bezpieczeństwo. Ośrodek składał się z dwóch długich budynków: jeden mieścił osoby dopiero procedujące wnioski, a drugi tych, którzy zostali uznani za uchodźców i przyznano im już status. Sypialnie były wspólne dla 2-4 młodych osób dorosłych tej samej płci, natomiast łazienki i małe kuchnie były wspólne dla 5-8 osób. W każdym budynku znajdował się także salon, duży pokój do ćwiczeń z zapleczem do gry w bilard, tenisa stołowego i piłkarzyki, a także biuro dla personelu. Na miejscu istniała też hala sportowa i inne sale, np. konferencyjne i lekcyjneRobyn C.