W późniejszych opracowaniach dorobku Karla Mengera podkreślano: „Wprowadzając określenie metaekonomia, nie miał na myśli jakiegoś ponownego scalenia etyki z ekonomią. Chodziło mu raczej o włączenie ekonomii i etyki w pewien logiczny układ bez doszukiwania się jakiś związków między nimi”.
Popularność koncepcji metaekonomii wzrosła po publikacji Ernsta Friedricha Schumachera „Małe jest piękne. Spojrzenie na gospodarkę świata z założeniem, że człowiek coś znaczy”, która wielokrotnie przedrukowywana, służyła jako punkt odniesienia dla przerażonych obserwacją świata odczłowieczonego przez wielki biznes. Zdaniem Schumachera, model gospodarki, który uwzględnia wyłącznie zysk finansowy, bez względu na to, w jaki sposób jest on osiągany, prowadzi w prostej drodze do:
niszczenia gleby rolnej na masową skalę, rabunkowej eksploatacji surowców, dehumanizacji warunków pracy, rozpowszechnienia się wielu patologii społecznych, jak przestępczość, rozkład rodziny, narkomania, alkoholizm, samobójstwa, ubożenia szerokich warstw społecznych.