W tym aspekcie spotyka się metaekonomię wyróżnioną jako odrębny dział ekonomii, na równi z tradycyjnym podziałem na mikroekonomię i makroekonomię. Badania w tym nurcie zazwyczaj mieszczą się w obszarze ekonomii pozytywnej, przykładając wagę do zachowania obiektywności i braku wydawania sądów wartościujących. Badania traktujące metaekonomię jako element wtórny podejmują się krytyki popularnie stosowanych założeń, wskazując obserwowane lub przewidywane negatywne skutki ich stosowania, tym samymPoprzez samą definicję skutków negatywnych, niechcianych. wchodzą w obszar ekonomii normatywnej. Powszechność stosowania założeń podlegających krytyce oraz istotność skutków prowadzą zwykle do tezy o wyczerpaniu się modernistycznych modeli ekonomicznych i postulatu zbudowania nowych. Krytyce podlega między innymi: stosowanie w modelowaniu założenia ceteris paribus, powodujące całkowite oderwanie modeli od rzeczywistościW rzeczywistości gospodarczej „niezmienność wszystkich pozostałych czynników” nie istnieje.