W sanatorium zaprzyjaźnił się z innym artystą, Józefem Gielniakiem, który także leczył tam gruźlicę płuc. Po śmierci Gielniaka w 1972 Podjaski namalował dramatyczny cykl obrazów, których przewodnim tematem była śmierć.
W październiku 1977 wyprowadził się do Lubina, gdzie podjął pracę ogrodnika w dawnym szpitalu psychiatrycznym, przejętym przez zakłady górnicze. W 1981 przeszedł na emeryturę, choć nadal malował. Zmarł w 1988. Jest pochowany na starym cmentarzu w Lubinie.
Wystawy 1971 - Wrocław 1973 - Spoleto 1974 - Szczecin 1985 - Radom 2005 - Radom 2006 - Kowary 2007 - BWA, Jelenia Góra
Przypisy
Linki zewnętrzne Brunon Podjaski w Słowniku Biograficznym Ziemi Jeleniogórskiej
Kategoria:Ludzie związani z Kowarami Kategoria:Polacy wcieleni do Wehrmachtu w czasie II wojny światowej Kategoria:Polscy malarze prymitywiści Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1988