Aleksandr Osipowicz Bernardazzi (; ur. w Piatigorsku, zm. 1907 w Fastowie) – rosyjski architekt szwajcarskiego pochodzenia, działający głównie w guberni besarabskiej i w Odessie, wieloletni architekt miejski Kiszyniowa.
Życiorys Był synem szwajcarskiego architekta Giuseppe Bernardazziego, który przybył do Rosji za panowania Aleksandra I. Ukończył studia na Uniwersytecie Architektury i Budownictwa w Petersburgu. Po uzyskaniu dyplomu został skierowany do pracy w komisji ds. budownictwa i dróg w guberni besarabskiej na niższym stanowisku technicznym. W 1856 r. został naczelnym architektem miejskim Kiszyniowa i pozostawał na tym stanowisku do 1878 r. Jest autorem szeregu projektów budynków świeckich i sakralnych w stolicy guberni besarabskiej oraz w innych miastach na jej terenie. Określa się go mianem architekta, który odmienił Kiszyniów. W 1875 r. za swoje prace otrzymał honorowe obywatelstwo tego miasta. Należał do Towarzystwa Architektów Cywilnych i do Petersburskiego Towarzystwa Architektów.
W 1883 r. przeprowadził się do Odessy, gdzie wykładał na Uniwersytecie Noworosyjskim i kontynuował działalność projektową.