Adam de Pinkas (ur. 24 grudnia 1886 w Siedlcu, zm. 26 marca 1942 w ZSRR) – major saperów Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 24 grudnia 1886 w Siedlcu w powiecie myślenickim. Został absolwentem szkoły realnej.
Został żołnierzem c. i k. armii, brał udział w I wojnie światowej. Został absolwentem kursu w szkole oficerów rezerwy saperów.
Po zakończeniu wojny, jako były oficer armii austriackiej został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Był oficerem batalionu zapasowego 3 pułku wojsk kolejowych, istniejącego od 1919 do 1921. Został awansowany do stopnia kapitana w korpusie oficerów kolejowych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem 3 pułku kolejowego w Poznaniu, w którym pełnił funkcję dowódcy 2 (VI) batalionu. W 1924 był p.o. kwatermistrza w 1 pułku saperów kolejowych. W tym samym roku przeszedł do 1 batalionu mostów kolejowych w Krakowie, gdzie w tym czasie był w składzie komitetu fundacyjnego chorągwi tej jednostki. 3 maja 1926 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów saperów kolejowych. Od 1927 był kwatermistrzem w 1 batalionie mostów kolejowych.