Kutry typu Iltis używane były wraz z podobnymi kutrami typu Hydra (proj. 68.200) w Brygadzie Ścigaczy Torpedowych Fritz Globig, sformowanej w 1963 roku i wchodzącej w skład 6. Flotylli. Po raz pierwszy wzięły udział w ćwiczeniach w 1964 roku. Operowały z baz brzegowych, gdzie wyciągano je na brzeg na wózkach w celu uchronienia kadłubów zbudowanych ze stopów lekkich przed nadmierną korozją. Z uwagi na warunki pracy załogi, kutry mogły wykonywać najwyżej kilkunastogodzinne misje. Zbudowano także dwa okręty-bazy dla kutrów torpedowych.
Kutry typu Iltis z uwagi na zużycie i korozję wycofywano od kwietnia 1973 do marca 1977 roku. Zastąpiły je nieco większe jednostki typu Libelle, budowane według tej samej koncepcji.
Opis konstrukcji thumb|Kuter typu Iltis od dziobu thumb|Kuter typu Iltis od rufy Kutry torpedowe typu Iltis były jednostkami o niewielkich rozmiarach i niewielkim zanurzeniu, umożliwiającym działania na wodach przybrzeżnych. Kadłub bez redanu, wykonano ze stopu aluminiowo-magnezowego. Wyprofilowany był charakterystycznie dla ślizgaczy. W części dziobowej znajdowała się przeszklona kabina załogi. Trzyosobowa załoga dysponowała fotelami pochłaniającymi drgania. Silniki umieszczone były w części rufowej.