A batalla de Brunete estió una batalla d'a Guerra Civil espanyola, entre as tropas de l'Exercito Popular Republicano d'os republicanos y os militars sublevatos de l'Exercito espanyol. A batalla prencipió o 6 de chulio de 1937 y remató o 27 de chulio, sin que denguno d'os dos bandos tenese una victoria clara. Ista batalla, en a parte oriental d'a provincia de Madrit, prene o suyo nombre d'a localidat de Brunete, y estió una ofensiva republicana ta aliviar a presión que feban os sublevatos sobre a ciudat de Madrit, a capital d'a Segunda Republica, a mas de ta desbiar recursos d'os sublevatos en os suyos ataques ta Asturias y Cantabria. Fue a primera operación militar republicana dimpués d'estar Francisco Largo Caballero substituyiu como chefe d'o Gubierno por Juan Negrín.

Antecedents Dende chunio de 1937, os sublevatos dedican os suyos esfuerzos a la conquiesta d'os territorios republicanos en o norte, en a mar Cantabrica. Asinas, o 16 de chunio cayó a ciudat de Bilbau en mans d'os sublevatos, sin que o clamato Cinturón de Fierro construito ta esfender a ciudat sirva ta parar o suyo abance. Dimpués, as tropas partioron ta Bizcaya y Cantabria, con l'obchectivo de conquerir luego Asturias y rematar a presencia d'as tropas lleials en o norte.

Antiparte, dimpués d'os Feitos de Mayo en Barcelona, cayó o Gubierno de Francisco Largo Caballero, que fue substituyiu en a Presidencia d'o Gubierno por o tamién militant d'o Partido Socialista Obrero Español Juan Negrín, que contaba con o soporte d'o Partido Comunista de España.

Tanto o Estato Mayor de l'Exercito Popular Republicano (EPR) como o nuevo Gubierno deseyaban una victoria en o frent u, a o menos, una estabilización d'as linias en o norte. Asinas, se preparó una ofensiva d'o EPR, ta que os sublevatos hesen de retirar parte d'as suyas tropas ta embiar-las ta o sud, encara que tamién ta millorar a situación de Madrit, con o frent de batalla en os propios arrabals d'a ciudat. Por ixo tamién se descartó una ofensiva en Extremadura, a on tamién s'heba estudiato un ataque.

Antiparte, tamién heba un obchectivo de tipo de politica forana: si o EPR podeba demostrar a suya capacidat militar en combate yera mas fácil que o Gubierno francés ubrise a muga con Francia, a on en ixas calendatas bi heba muitos suministros militars ta l'EPR detenitos por a indecisión d'as potencias europeas en o Comité de No Intervención.

Sindembargo, os concellers sovieticos de l'EPR no creyeban pas que una ofensiva fuese aconsellable. Por ixo, a planificación d'as operacions militars la facioron nomás dos militars espanyols: Vicente Rojo Lluch y Manuel Matallana. A rechión prevista ta l'ataque yera Brunete, arredol de 28 km a l'ueste de Madrit, ta que o treslato d'as tropas republicanas antis d'a batalla no fese periglar as esfensas d'a ciudat.

Plan d'operacions d'o EPR right|thumb|250px|Situación de Brunete, puesto d'a batalla, en a provincia de Madrit. O Estato Mayor de l'Exercito Popular Republicano, dirichito por José Miaja pretendeba atacar con o V Cuerpo y o XVIII Cuerpo dende o sector norte d'a carretera Majadahonda-Villanueva del Pardillo-Valdemorillo-El Escorial ta dimpués penetrar ta o sud dica Móstoles y Navalcarnero. Antiparte, un segundo ataque d'o II Cuerpo partiría dende o sud, dende Caravanchel y Usera, ta trobar-se con o XVIII Cuerpo en Alcorcón.

Con iste plan d'operacions, as tropas d'os sublevatos que setiaban a ciudat de Madrit serían aislatas d'as suyas linias de comunicacions, y podrían rendir-se.

Antiparte, un ataque de diversión se faría en a zona d'Aranjuez, a o sud d'a operación principal, ta lograr absorber reservas d'os sublevatos y privar que plegasen refuerzos a o sector principal d'o ataque.

Orden de batalla Exercito Popular Republicano Comandant d'a operación: José Miaja. V Cuerpo d'Exercito: Juan Modesto Guilloto. 11ª División: Enrique Líster. 35ª División: Karol Swierczewski (u General Walter, polaco). 32ª Brigada Mixta: 108ª Brigada Mixta: XI Brigada (Brigadas Internacionals): 46ª División: Valentín González. XVIII Cuerpo d'Exercito: Enrique Jurado (dimpués Segismundo Casado). 10ª División: José María Enciso Madollel. 15ª División: Janos Galicz (sovietico d'orichen hongaro). 34ª División: José María Galán (chirmán de Francisco Galán, o chefe d'a Sublevación de Chaca). Reserbas: 12ª División: (Brigadas Internacionals). 45ª División: Emilio Kléber (hongaro). 69ª División: Gustavo Durán Martínez. 150ª División: (Brigadas Internacionals).

Sublevatos Exercito d'o Centro: Andrés Saliquet Zumeta, encara que o mando en a batalla estió de José Enrique Varela Iglesias, chefe d'o VII Cuerpo d'Exercito. VIICuerpo d'Exercito: José Enrique Varela Iglesias. 71ª División: Ricardo Serrador Santés. Os suyos miembros yeran falanchistas y marroquís. Refuerzos en prencipar a ofensiva republicana: I Cuerpo d'Exercito: coronel Juan Yagüe Blanco, que lo mandó mientres a batalla. 11ª División: José Iruretagoyena Solchaga. 12ª División: Carlos Asensio Cabanillas (creyata ta participar en ista batalla). 13ª División: Fernando Barrón Ortiz. 14ª División: Juan Yagüe Blanco. 150ª División: Eduardo Sáenz de Buruaga. Refuerzos plegatos d'o Frente Norte (brigadas con grandaria de división): 4ª Brigada de Navarra: Juan Bautista Sánchez González. 5ª Brigada de Navarra: Camilo Alonso Vega.

A batalla Consecuencias d'a batalla

Categoría:Batallas d'Espanya Categoría:Batallas d'a Guerra Civil Espanyola Categoría:Batallas de 1937