Os aragonesismos en occitán se troban cuasi toz localizaus en o dialecto gascón. Bi ha aragonesismos mes locals. A vegadas bels presuntos aragonesismos mos hemos de planteyar si no son que parte d'o lexico pirenenco compartiu entre lo gascón y l'aragonés.
Son posibles aragonesismos como anhisco, arrufà-s, balhuaco, barràncou (barranco), carrutcho (carrucha), cascarro (carrasca), guito, napou (napo), pardou, sìrsou (lo cierzo), tòtchou.
En a parla gascona biarnesa a forma d'o femenino d'o sufixo -ín ye influyida por o navarro-aragonés, talment consecuencia d'o ligallo con o Reino de Navarra que ha teniu o vizcondau de Biarn. Mientres que en as parolas patrimonials veyemos a regla gascona cheneral de perdua d'a "n" intervocalica: vesin- vesia ("vecín", "vecina"), cosin -cosia ("primo", "prima"), a forma femenina d'o sufixo ye -ina (berogina), amés a pronunciación d'a forma masculina d'este sufixo ye una [-'in] dental y no velar u nasal [-iŋ] como cabría esperar en gascón cheneral, ni tampoco muda como cabría esperar en biarnés, por o que ye probable un orichen no gascón d'o sufixo. De feito l'emplego frecuent d'o diminutivo ín/ina ye una caracteristica d'as luengas iberorromanicas d'o norte d'a peninsula, incluyindo-ie l'aragonés.F.A. Lázaro Mora: La derivación apreciativa, en Gramática descriptiva de la lengua española Vol.1, dirichiu por I. Bosque i V. Demonte, ed. Espasa, 1999..
Entre los aragonesismos locals trobamos por eixemplo en o gascón de Barèges que s'emplegan as palabras enroùna y enrounà.
Referencias
Occitan Categoría:Lexicolochía de l'occitán