Iste articlo tracta sobre o municipio semontanés, ta atros emplegos d'a palabra Castillón se veiga Castillón (desambigación).
Castillón d'o Puent (Castejón del Puente en castellano) ye un municipio aragonés d'a provincia de Uesca, situato en a comarca d'o Semontano de Balbastro y partiu chudicial de Monzón.
A suya población ye de habitants, en una superficie de 25,43 km² y una densidat de población de hab/km².
Travesato por a Cinca, O municipio debe o suyo apellito a o puent que lo trescruzaba d'antis mas, ya que con os suyos 500 m de largaria yera una pieza clau en as comunicacions d'a comarca.
Toponimia thumb|220px|left|A vía romana Agustín Ubieto Arteta documenta os nombres medievals Castellón, Castilgone, Castillone, Castellone y Castellione Cepollero, en textos latino u romances.
Dica 1279 yera Castillón Cepollero, debito a la fama d'as cebollas que se cautivaban en a suya huerta chunto a la Cinca. O nombre de Castillón probablement proviene d'un castiello que se suposa que existió en o mesmo puesto a on se troba actualment a ermita de la Vella y que s'emplegaba ta esfender o puent que seguiba a rota romana d'Ilerda enta Osca.
Bi ha a-saber-la toponimia menor en aragonés en o termin municipal. Asinas trobamos o "Camín d'Osca", que ye como se conoixe a la calzada romana que pasaba por o lugar; as "Chesas", tozals de cheso que s'estendillan dica Azlor u "la Clamor", barranco de cabal intermitent que sirve de muga con Selgua. Atras parolas interesants d'orichen aragonés que se fan servir ta referir-se a diferents puestos d'o municipio son "cuadra", que en aragonés se referiba a las tierras de labranza y "pletizo" de l'aragonés "pleta", o puesto a on s'acubillaba o ganato de nueiz.
Simbolos Castillón estió una d'as primeras villas aragonesas que metió as suyas armas u blason en a frontera d'a suya casa d'o lugar. As armas primitivas incluyiban a os santos protectors d'o pueblo, a Virchen, Sant Chaime y Sant Sabastián thumb|left|110px|Versión antiga d'o escudo de 1983 O primitivo escudo feito por Chuan d'Araçil en a segunda metat d'o sieglo XVI yera cuartelato en cruz. En a parti superior dreita se trobaba un castiello, en a superior ezquierda y a inferior dreita as barras d'Aragón y en a parti inferior ezquierda un lión rampant, simbolo d'a nobleza d'os habitants d'a villa. Ye tot presidito por una cruz de malta y sostenito por dos ánchels.
Bi ha atra versión d'o escudo de 1606 en a casa d'o lugar, d'a que manimenos nomás se puet veyer a parti inferior, ya que a superior s'ha borrato. Trobamos un puent y una flecha. Existe tamién una inscripción en a casa d'o lugar de l'anyo 1826 a on se puet veyer a cruz de Malta, simbolo d'a Orden de Sant Chuan de Cherusalén.
En 1983 se fació un atro escudo, replegando una mica a historia y a etimolochía d'o lugar. Dito escudo se dividiba en a suya parti superior en dos cualtels, estando en o dreito a cruz de Malta, ya que perteneixió a os hespitalers mientres mas de cincocientos anyos, y en o ezquierdo un castiello. Abaixo se trobaba representato o puent, o molimento mas reconoixito y que da l'apellito suyo a o lugar.
En 2010 se creyó l'actual escudo oficial. A suya descripción ye a siguient:
A bandera d'a localidat, creyata tamién en 2010, se define vexicolochicament como:
Historia Antigüidat Localidat de gran importancia historica, ya existiba en tiempos romanos situata a o sud de Barbotium (una mica a o norte l'actual Balbastro, amán de Cosculluela de Fantova) y a o norte d'o mesón que se trobaba en a calzada romana que pasaba por o lugar, en o mesmo puesto a on hue ye Monzón. Seguntes os estudios de Manuel Benito Moliner Castejón del Puente. Manuel Benito Moliner a calzada romana que pasaba por Castillón podeba tener dos posibles rotas. Estrabón ya parlaba d'a primera d'ellas que articularía a provincia Tarraconense, unindo a ciudat de Tarraco (actual Tarragona) con Oiarso (en l'actual localidat guipuzcuana d'Oyarzun), estando equivalent a l'actual N-240 que va dende Tarragona dica Sant Sabastián. L'atra alternativa ye que fuese a calzada entre as ciudaz d'Osca y Ilerda, conoixita encara como Camín d'Osca, que amás de por Castillón pasaba por atras localidaz vecinas como Ilche, Berbegal, A Perdiguera, Pertusa, Antillón, Pueyo de Fanyanars, Alcalá d'o Bispe, Monflorite y o Santuario de Salas. D'ista epoca serían o puent por o que a calzada travesaba a Cinca, con os suyos 500 metros de longaria y 20 arcadas, y o castiello de la Vella que esfendeba o puent.
Edat Meya thumb|200px|O rei Pero I conquirió a localidat En 1089 o rei aragonés Sancho Remíriz conquista Monzón y ya se parla de Castillón Cepollero como parti d'a churisdicción d'ista ciudat en estar-le concedito o suyo fuero. Estió Pero I d'Aragón qui conquirió Castillón en 1099, pasando a estar sinyor d'a localidat l'abat Galindo, capellán de Pero I, y que tamién yera sinyor d'Alquezra y Monzón. En l'anyo 1104 pasaría a estar tenient de Castillón Galindo Remíriz y en 1134 Chuan Galíndez.
Dimpués d'a conquiesta de Balbastro, en l'anyo 1130, s'atorga a Castillón a carta de población, estando pues o suyo termin independient d'o de Monzón. Con a batalla de Fraga, en 1134 os aragoneses pierden muitas d'istas importants plazas a mans d'os musulmans. Será alavez Pero d'Estopinyán qui tornará a ocupar Monzón y Castellón, cedendo-los a o conte Remón Berenguer IV, que le deixará Castillón, incluyindo o dreito a la "lezda" u pontache sobre os viachers que travesaban o suyo puent, chunto con Tamarit y Zaidín.
Berenguer, que yera caballero seglar d'a Orden d'o Temple, donó en 1143 Monzón chunto con atras 27 poblacions, entre ellas Castillón, a os templers, creyando-se asinas a Encomienda templera de Monzón. Dende 1219 os templers yeran duenyos tamién a cambio de 1.000 sueldos anyals d'o castiello y a villa de Castillón Cebollero, con o suyo puent. Manimenos, poquet a poquet fuoron baixando os ingresos que s'obteneban con o pontache, ya que as chents cruzaban a Cinca por atros puestos, lo que fació que se rebaixa-se a loga dica os 400 sueldos y que en 1259 se suprimise, quedando a cargo a orden nomás d'as reparacions en o puent. Ista situación remata de tot con a construcción d'o puent de Monzón en o reinato de Chaime II, encara que o puent continaría en piet cinco sieglos mas. thumb|220px|left|Como en atras muitas localidaz d'Aragón as órdens militars como os hespitalers tenioron una gran importancia en a historia d'o lugar En primerías d'os sieglo XIV o papa declara a disolución d'a Orden d'o Temple. Dimpués d'una fura batalla os templers reblan en Aragón en 1309 en Chalamera y Monzón, pasando as suyas posesions en ista zona y a encomienda de Monzón a mans d'os hespitalers. D'ista epoca se conoixe que o castellano d'Amposta tasó entre as suyas propiedaz o paso de piatons y mercaderías por o puent en 1338. En l'anyo 1391, a villa amurallata teneba 32 casas, augmentando en os anyos veniders a población debito a la plegata de cristianos viellos d'atros lugars d'a comarca.
Edat Moderna thumb|200px|A torre d'a ilesia de l'Asumpción se construyió en ista epoca Debito a las buenas cosechas y a o incremento d'a ganadería o sieglo XVI estió bueno economicament ta o reino, fendo-se nuevas construccions en o lugar, destacando a Casa d'a Encomienda que dimpués sería casa d'o lugar. D'ista epoca encara se conservan prou bien as fronteras de l'edificio con os protectors d'o lugar, a Virchen y l'apostol sant Chaime, protector d'os pelegrins que feban o camín de Sant Chaime por ista localidat.
Por ixas envueltas o lugar disposa d'un furno comunal, carnecerías y un molín farinero entre atros. Se construye tamién auguas entalto d'a Cinca o Hespital de Sant Chuste, que dimpués sería una ermita. Existió tamién un molín aceitero que emplegaban ta fabricar aceite que se consumiba en o lugar u se vendeba a os montayeses que baixaban a mercar-lo.
A obra mas important estió, manimenos, a enampladura d'a ilesia parroquial, construindo-se a torre y as capiellas. A razón ye que a viella, dita dende a la vez a "Vella" ye una mica luent d'o nuclio urbán. Diz a tradición que as obras se rematoron o cuan Felipe I d'Aragón vesita a localidat en 1557 o día d'a batalla de Sant Quintín.
Ye tamién en ista epoca cuan s'estableixe l'actual trazato urbán, en forma de cruz composata por un tramo baixo, a "carrera d'Abaixo" que ranca d'a "Plaza d'a Cruz", a on que se trobaba l'humilladero a on rezaban os viachers en marchar y tornar, y que contina enta a "carrera d'a Ilesia". Os brazos d'a cruz son formatos por as "carreras d'Alto" y "d'o Furno". Chusto en o centro d'a cruz se troba a casa d'o lugar.
Cuasi a metat d'a población marchó en 1610, ya que yeran de relichión musulmana y os hespitalers no permitioron a suya conversión a o cristianismo. Iste vueito se fue plenando a o largo d'o sieglo con l'arribada de montanyeses y vecins d'atras localidaz d'a comarca que plegoron atrayitos por as condicions y servicios que ufriba a localidat y os campos de secano y regano.
En 1640 mientres a Guerra d'os Segadors en Catalunya s'estricallan muitos d'os puents d'a comarca, incluyito o puent de Castillón. En as casas s'acubillan as tropas d'o rei, y mesmo se diz que Felipe III estió refuchiato en la Vella.
Mientres o sieglo XVIII se roturan nuevas tierras, creixendo a economía d'a localidat. Se contruye una nueva capiella adedicata a Sant Antón de Padua en a ilesia parroquial y se fan reformas en a ermita de la Vella, creyando-se en 1718 o seminario que anyos dimpués se tresladaría enta Balbastro.
Edat Contemporania thumb|260px|Os Polikarpov I-15 rusos a o servicio d'a Republica Espanyola tenioron a suya base aeria en Castillón. Ya en o sieglo XIX y con l'abolición d'as sinyorías ye cuan remata o dominio d'a Orden d'o Hespital en Castillón, quedando as suyas propiedaz mayoritariament en mans d'os hombres ricos d'a comarca y tamién una chicota parti como tierras ta a resta d'habitants y pastos comunals.
O molín antigo s'albandonó, construindo-se-ne atro de nuevo auguas abaixo. A metat de sieglo se reconstruye tamién a ceica viella, dita d'a Huerta Viella, con una nueva noria y una caseta ta o vichilant. O puent deixa de funcionar y s'espalda a zaguera arcada entre 1906 y 1907. As piedras que se i quitoron s'emplegoron ta atras construccions como un embarcadero ta a barca que serviba ta cruzar a Cinca.
Mientres a Guerra Civil Castillón, debito a la suya situación entre Balbastro y Monzón y amán de Catalunya, estió un punto estratechico. Se construyioron trincheras con niedos de metralladoras en os tozals d'os arredols d'o lugar como en as "Aguaderas" ta controlar os pasos por carretera y se creyó un campo d'aviación en "La Campanya". A perdua d'habitants en a guerra estió prou graniza, fendo que baixase a población d'os 400 habitants.
En 1956 s'apreba o decreto de riegos d'a Cinca, feito que estió de vital importancia ta o lugar, ya que s'encluyó en a "Zona propia d'a Canal d'a Cinca", arribando asinas os riegos. En os siguients anyos s'amilloró a localidat a-saber-lo, urbanizando as carreras, creyando nuevos vicos como o d'o IRYDA, poligonos industrials y diferents equipamientos.
Cheografía thumb|250px|Arredols d'a ermita de la Vella