thumb|right|250px|Una lacena plena con l'aixovar tradicional d'una novia. L'aixovar, aixuar u aixuvar (de l'arabe hispanico <aśśiwár u <aśśuwár Voz «ajuar» en a edición en-linia d'o Diccionario de la Real Academia Española., con o mesmo significato) yera la parte de biens que cada contrayent alportaba a lo matrimonio en a voda y, por extensión, os biens de menache (vaixiella, cubertería, ropa de leito, etc.) d'una casa.

Por a tradición patriarcal y patrilocal d'a mayoría de vodas, por a que se feba matrimonio en casa de l'hombre, en Aragón (como en a mayor parte d'Europa) l'aixovar yera alportato as mas vegadas por a novia porque se consideraba que o novio ya alportaba o patrimonio de mayor valgua: a casa. A preparación de l'aixovar (a plega, tal como se deciba) yera una fayena d'anyos que le correspondeba fer a os pais d'as mesachas en vistas a que se fesen mullers casaderas y caleba que se correspondese con a riqueza d'a casa d'ella, mientres que o patrimonio d'un fillo casato en casa se transmitiba directament por herencio en morir sus pais. Manimenos y anque estasen mas minoritarios, tamién podeba pasar que se fese o casamiento en casa d'una heredera (por no tener chirmanos varons, por eixemplo) y alavez a plega de l'aixovar lo teneba que trayer feito o novio.

Se veiga tamién Capitulación matrimonial. Matrimonio en casa.

Referencias

Categoría:Cultura d'Aragón Categoría:Matrimonio