Un lamínCon a variant palatalizada llamín Gerónimo Borao y Clemente: Diccionario de voces aragonesas, precedido de una introducción filológico-histórica, 1859, , p.253 Silbia Garcés Lardiés,Francho Rodés Orquín:Un borguil de parolas.Bocabulario dialeutal escolar, Gubierno d'Aragón, 2006, , p.34 u tamién laminadura u lamineríaCon atras variants como llaminería, laminuría u enllaminería (d'o latín < *LAMBINARE Ana Leiva Vicén:Léxico aragonés de Antillón (Huesca). Análisis lingüístico (II). Alazet: Revista de Filología Nº 16, 2004, pp. 67-174, ISSN 0214-7602) ye un minchar cheneralment dulce y que a suya unica valura nutritiva ye a zucre (u atros carbohidratos) u grasa. Tien pocas u manca de proteínas, vitaminas y minerals, y ye destinato mas que mas a satisfer antuellos.
O suyo consumo en exceso ye un mal habito que s'ha estendillato prencipalment entre os ninos, y puet levar a problemas de salut como a obesidat, a diabetis y mesmo l'anemia, debito a que rara vegada aporta fierro y ocasiona perdua d'apetito por alimentos nutritivos.
Eixemplos de lamins Carambels Pastelez Confites
Ditos y mazadas «mas matan as laminurías que as alferecías» Pedro Arnal Cavero: Refranes, Dichos, Mazadas... En El Somontano Y Montaña Oscense, Prames, 2013, ISBN 978-8483213957, p.240 «o lamín ye mas güeno qu'o chocolate y l'anís» Fernando Sánchez Pitarch, Guillermo Tomás Faci: Replega de tradizión oral agüerana, Luenga & Fablas 10, Consello d'a Fabla Aragonesa, 2006, ISSN 1137-8328, pp. 33-61.
Notas
Referencias
Categoría:Nutrición *