thumb|300px|Tabiernas en La Madalena thumb|300px|Interior d'una tabierna medieval Una tabierna/ Juan Moneva y Puyol: Vocabulario de Aragón. Edición y estudio de José Luis Aliaga, Xordica Editorial, , 2004, p.427Con a variant taberna ye un establimiento d'hostelería d'antiga tradición, que sirve birolla y bebida de forma opcional. «Taberna». Diccionario de la lengua española (23.ª edición). Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española (2014). Madrit. Espasa. . S'emplega tamién como sinonimo de bar y como uso alterno pa mesón. En o sieglo XXI ya no ye siempre asociau a o tipismo d'a ciudat, puesto u rechión en a que se troba, por efecto d'a creyación de cadenas de marcas u firmas de restauración. Taberna. Wordreference

Etimolochía O termín «taberna» viene d'o latín (con plural «tabernae»), y designaba un tipo de local comercial ubierto a la carrera d'as ciudaz de l'antiga Roma. Gosaba trobar-se en os baixos d'un edificio («insula»), Léxico de arte. Rosina Lajo Pérez. 1990. Akal. Madrit. . Pach. 194 y disponer d'un solo espacio abovedau. A suya funcionalidat variaba seguntes o tipo d'actividat comercial a la que s'adedicase. Asinas, en un «thermopolium», se daban birollas calients, mientras en un «pistrinum» se vendeba pan, y en as «fulonica» teixius, etc. Las tabernas, bares y restaurantes en el mundo romano. Arterural.com. 3 de chinero de 2016

Orichen historico Como establimientos publicos, se decumentan locals parellanos ya en l'anyo 1700 a. C. S'han trobau prebas d'a existencia d'un minchador publico en Echipto en l'anyo 512 a. C.

Puet considerar-se o suyo precedent dreito mas antigo a taberna romana («thermopolium» u taberna vinaria), debiu a que se serviba en ellas vin calient. «Habemus pullum, piscem, pernam, panem» (Tenemos pollo, peix, carne, pan), podeba leyer-se en o menú d'una d'istas tabiernas. En Europa, arredol de l'anyo 1200 se decumentan casas de birolla en Londres, París y atras capitals. O primer restaurant ubierto en París teneba a siguient inscripción en a puerta: «Venite ad me omnes qui stomacho laboratoratis et ego restaurabo vos» (Veniz ta yo toz aquels cuals estomagos clamen anguniaus, que yo los restauraré». En a capital francesa, o “tabernero Boulanger” fundó en 1765 un establimiento a on se serviba cordero a la salsa blanca y un caldo, menú que se fació muit popular. Dimpués, Antonio Beauvilliers, patrón d'a Taverne Anglaise estió o primero en dar a o suyo local o nombre de «restaurant», como con afalagadora narración lo describiba o churista Brillat-Savarin en a suya obra Fisiolochía d'o gusto (1825). Restaurantes: origen e historia. Antonio Montecinos. 22 de chunio de 2017. Wordpress.com

Notas

Referencias

Vinclos externos

*