L'onso d'as cavernasCon as variants espluga, espluca, esplluga, esplunga, espelunga, espelonga, espelunca y espolonga. ( (Rosenmüller, 1794)) ye una especie d'ursido extinta que habitaba en Europa y en o nord-ueste d'Asia en o Pleistoceno, dica que desapareixió d'entre Würm IV (zaguer estadial d'a zaguera glaciación), y o principio de l'Holoceno. O suyo nombre popular dimana de lo gran numer de restas fósils y subfósils que se'n ha gosau trobar en l'interior d'esplugas y cavidaz naturals, substancialment mes alto que no es de garra altra especie d'ursido, dato que ha feito pensar a bel investigador que ixo pueda deber-se a que istes animals i pasasen mes tiempos d'el que ye normal en os demés onsos.
Descripción Ista especie d'onso teneba una mida mas gran que no la que tienen os onsos pardos actuals, arribando dica a pesar 440 Kg, que ixo ye dica un tercio mes de como pesan os masclos d'as poblacions europeas d'onso pardo. Tamién, mesa en comparanza con a forma corporal d'os onsos que se conoixen popularment en l'actualidat, teneba las patas de debant prou millor desarrolladas que no as zagueras, posiblement adotando a os eixemplars d'Ursus spelaeus d'una forma de caminar caracteristica en vida. Ademés, as dients caninas se gosan trobar bien desarrolladas como en toz os onsos, pero cal destacar l'aspecto aplanau y reblau d'os molars y premolars que fan d'ir que ista especie podese alimentar-se de mes cantidat de productos vechetals y menos carne que as altras especies d'onsos.
Desciende d'Ursus deningeri producindo-se o transito entre as dos especies enta a fin d'o Pleistoceno. As formas tipicas son propias d'o principio y metat d'o Pleistoceno superior (Wrüm antigo), producindo-se o suyo apocheu en Europa en o interestadial Würm I-Würm II. Estió muito abuntant en os Pireneus. S'extinguió en a mayor part d'a suya aria de distribución en o Würm IV, fa unas 12.000 anyadas BP, y se creye que pervivió mes tiempo en os Urals, Caucas, Hongría y Pireneus; un cubito y un premolar calendatos con una edat de 9.460 anyadas BP en o chacimiento aciliense de Ekain (Guipuzcua) ye a suya zaguera representación conoixida en a Peninsula IbericaOscar Arribas. Fauna y paisaje en los Pirineos en la Era Glaciar. Lynx Edicions.
S'ha citau de muitos chacimientos d'os Pireneus. En l'Alto Aragón en concreto s'ha trobau en a cueva de Toro-Tracito de Tella y en la Cova dels Moros en Gabasa.
Imáchens
Notas
Referencias
Se veiga tamién Panthera spelaea u lión d'as cavernas.
Vinclos externos
Categoría:Animals extintos Categoría:Especies fósils trobadas en Aragón Spelaeus