Ardoné (Ardanué en castellano) ye un lugar aragonés amán de Las Pauls y perteneixient a iste municipio d'a comarca de Ribagorza, en a provincia de Uesca.
A suya población ye de 3 habitants (2010).
Cheografía Ye situato entre dos barrancos que desembocan en o río Baliera, por a marguin dreita, a 1.360 metros d'altaria sobre o ran d'a mar.
Historia Pertenexió a Nerill dica mitat d'o sieglo XX.
Toponimia Seguntes Rafael Bidaller Tricas ye Ardoné en a val de Castanesa y en a val de Barrabés. Seguntes Gerhard Rohlfs se pronuncia Ardané, pero no esplica on. Seguntes Antonio Ubieto Arteta yera Ardanuy de las Cebas en 1543; Ubieto diz que en 1834 formó municipio con Nerill (Neril y Ardanués, en plural).
S'interpreta que o suyo nombre ha evolucionato con perdua d'o diftongo -ué-, que diferencia l'aragonés d'o catalán, y reducción d'o diftongo -ua-, tamién visible en a comarca en aragonesismos arcaicos como La Cuasta:
Ardanué > Arduané > Ardoné.
En o fogache de 1409 mencionan a un 'Adernuey que podeba corresponder a Ardoné:
Rohlfs en 1952 interpreta que ye un caso de terminación -ué dezaga d'un antroponimo hipotetico Ardanus que se deriba d'o antroponimo galo Arda, documentato en Galia. Rohlfs comenta que se puet contimparar con Ardacus, que ye o nombre d'un figulus, y que puet estar equivalent d'un Ardenay d'o departamento de Sarthe, y que se deriva d'un *ARDENACUS.
A la ezquierda d'o río Baliera, enfrent d'on desembocan os barrancos que baixan dende Ardoné, y puyando por atros barrancos, bi ha un toponimo etimolochicament igual, pero sin trazas de diftongo -ué-: Ardanui. Tamién bi ha atro toponimo pareixito en Embún, o despoblato d'''Ardanés.
Demografía
Molimentos Ilesia de San Esteban d'Ardoné, una ilesia en estilo romanico d'o sieglo XII con detalles lombardos. Consta d'una sola nau con un abside semicircular. Casa Peric, un edificio d'o sieglo XVI.
Categoría:Lugars de las Pauls Categoría:Localidaz d'a diocesi de Balbastro-Monzón en Ribagorza