O pin borde, pin rebordenco u pinarro ( (Mill., 1768)), que tamién se conoix como pin carrasco (mas cheneral de toda Espanya, no só que d'Aragón) u pin carrasqueroCon a variant carrasquenyo., ye un pin (en o chenero Pinus) d'a familia Pinaceae, propio d'o clima mediterranio de tierras baixas y maritimas.

En Aragón no i ye una especie guaire abundant, estando un árbol ocasional en amás gran parte d'o país cuan ye d'orichen silvestre, y plantato como árbol ornamental en cualques villas y ciudaz. As solas formacions naturals d'estes pins en Aragón amaneixen en as comarcas de clima mas suau per a proximidat con a mar, por eixemplo en a baixa Matarranya, o Baixo Aragón y lo Mayestrato. En altras comunidaz autonomas de millor influencia mediterrania forma grans extensions, como en a Comunidat Valenciana y Catalunya. En as Islas Balears, ye la especie de pin que mas i domina.

Descripción As agullas son verdas mas claras que no en altros pins ta rebotar a luz solar, dica bella miqueta mas amarelliscas talment, privando ansinas que s'escalfen masiato y deixando-les cabidar a humidat que tan prencipal ye en os ixecos ambients mediterranios a on que habitan. En este sentito, son o pin silvestre millor adaptato en as condicions de baixa pluviometría d'a cuenca mediterrania, y gosa suportar bien as caloradas d'os estius. D'hibierno, son mas sensibles con as cheladas, estando este lo factor restrictivo en a suya distribución en l'interior.

L'apelativo cultista de pin "albar", nombre con lo que apareix en buena cosa d'a bibliografía hispanofablant, no demana si que d'a coloración d'a suya crosta, grisa u blanquinyosa, mas clareta que no en altras especies de Pinus (d'o latín albus, blanco). Os estrobilos (pinyas) son mas prolargatos que no en as altras especies de pins, y maturan en 24 meses.

Ecolochía Coincide a sobén con a carrasca, y la ha desplazata en bellas zonas a on que lo carrascal ye a vechetación climax perque creixe mas rapedo y resiste millor a presión humana de desforestación. En Aragón coexiste a sobén con as formacions de Pinus pinaster que i son mas dominaderas per a suya millor resistencia a lo frido, y ye substituyiu de tot per ixa altra especie en o Prepireneu uescán.

En bella zona d'a depresión d'Ebro prou duras ta la carrasca, o pinar con coscollar y pin borde i ye la vechetación climax.

Imáchens

Notas

Referencias

Vinclos externos

Categoría:Árbols presents en Aragón halepensis