Sant Marón, estió un monche sirián († 410), abat de Sant Ciro y creyador d'o rito catolico oriental y a ilesia que leban o suyo nombre, o Rito Maronín y a Ilesia Catolica Maronina, a la que perteneixen os integrants d'o grupo etnico (etno-confesional) dito por ixo "maronins".
Estió anacoreta y s'establió en una ermita de l'Amanus occidental, on creyó con bels disciplos o primer puesto d'a Ilesia maronina.
Estió uno d'os primers evanchelizadors d'a rechión de Fenicia, que en ixas envueltas d'o sieglo IV yera mas que mas politeísta. A influencia d'iste gran asceta fació que os suyos disciplos creyaran verdaders enclaus d'evanchelización en o Mont de Liban.
Ye naixito de Siria y estió un eixemplo de sabiduria, chusticia, templanza, castidat y treballo duro. Ye o patrón, protector y inspirador d'a Ilesia Maronina, encara que nunca no tenió a ideya de creyar una ilesia, nomás quereba que iniciar un camín especial dentro d'a Ilesia d'Antioquía. A suya biografía puet estar escrita asínas: fidelidat a Cristo, a la suya Ilesia, esfensa d'o Bispe de Roma y fidelidat a las santas tradicions d'a Ilesia Oriental, fendo una vida d'ermitanyo en una montanya.
Categoría:Santos anglicanos Categoría:Santos catolicos Categoría:Santos ortodoxos Categoría:Santos de Liban Categoría:Santos de Siria